یک شرکت از فیلمهای PVA معمول که برای تولید کیسههای محلول در آب حاوی مایع شوینده لباسشویی استفاده میشود، جهت تولید کیسههای مواد غذایی ایده گرفته است.
علیرغم باور عموم، کیسههای مواد غذایی تولید شده از پلیاتیلن با چگالی بالا اگر به صورت علمی ارزیابی شود میتواند در مقایسه با سایر مواد مانند کاغذ یا پنبه از نظر پایداری کارآمدتر باشد.
با این حال، این کیسهها به یکبار مصرف بودنشان شهرت دارند و هنگامی که به زباله تبدیل میشوند، بسیار مشهودند و آنها را به عنوان دشمن محیط زیست میشناسند. همین امر منجر به مطرح شدن سوال همیشگی “کاغذ یا پلاستیک؟” شده است. بر اساس اطلاعات دانشگاه ایالتی پن، تنها 1-3 درصد از کیسههای پلاستیکی بازیافت میشوند، در حالی که 50 درصد از کیسههای کاغذی بازیافت میگردند.
اما اگر کیسههای مواد غذایی بعد از استفاده ناپدید شوند چطور؟ این یک گزینه جدید و فوقالعاده متفاوت برای پایان عمر زبالههای پلاستیکی ساخته شده از فیلم پلیوینیلالکل است که توسط Bioplastics Intl مطرح گشت. این شرکت نوپا آینده امیدوارکنندهای را برای بسته بندی و سایر محصولات ساخته شده از PVA، که به PVOH نیز معروف است، میبیند.
فیلمهای PVA سالهاست که برای تولید کیسههای محلول در آب حاوی مایع شوینده لباسشویی استفاده میشود. همانند این کیسهها، ویژگی اصلی کیسههای PVA نیز این است که میتوانند در عرض چند دقیقه به طور کامل در آب حل شوند. قابل ذکر است که بازه زمانی حلالیت میتواند در حین تولید توسط Bioplastics Intl تنظیم شود.
گرت والنتینو، مدیرعامل میگوید: “کیسههای PVA ما از بیوگاز، گاز طبیعی تجدیدپذیر و مواد معدنی قابل حل در آب و کربن دی اکسید تولید شدهاند، با این حال از کیسههای پلاستیکی نفتی قویتر و با دوامتر هستند. آنها قابل کمپوست شدن یا زیست تخریبپذیر نیستند و در جریان بازیافت فرآوردههای نفتی را آلوده نمیکنند. ”
والنتینو در یک مصاحبه اختصاصی با سایت plastic today شرکت کرده است که آن را در این جا داریم:
درباره PVA شرکت خود بیشتر توضیح دهید.
والنتینو: برخلاف پلاستیکهای زیستی سنتی، PVA
ما حاوی نشاسته یا سلولز نیست. ما از بیوگاز تصفیه شده، گاز طبیعی تجدیدپذیر و مواد معدنی استفاده میکنیم. از آنجایی که عموم مردم به پلاستیکهای زیستی به عنوان کمپوست، زیست تخریبپذیر و غیره نگاه میکنند، که همیشه باعث سردرگمی بوده است، ما PVA خود را در طبقه محلول در آبها مشاهده میکنیم. ما میتوانیم دمایی را که کیسههای PVA یا فیلم ما در آب حل میشوند را از طریق تبلور از چند دقیقه تا چند هفته کنترل کنیم. پس کیسههای PVA ما قابل کمپوست شدن و تجزیه زیستی نیستند و برخلاف پلاستیکهای زیستی سنتی، PVA بخار بازیافتی مواد نفتی را آلوده نمیکند.
لطفاً تاریخچه مختصری از PVA
را بیان کنید.
والنتینو: PVA
سال 1924 در آلمان اختراع شد. از آن به عنوان افزودنی غذایی در تعدادی از محصولات خوراکی استفاده میشد. ما فرصتی را برای اصلاح دستورالعمل ایجاد یک جایگزین پلاستیکی، برای کمک به کاهش آلودگی پلاستیک، به دست آوردیم. کیسه و فیلم ما تقریباً یک سال پیش ساخته شد.
از عملیات تولید خود برای ما بگویید.
والنتینو: ما برای تولیدات کوچک، تاسیساتی در فینیکس داریم و برای تولید در مقیاس بیشتر، ما یک مرکز تحقیقاتی و تولیدی بزرگ در چین داریم که دارای خطوط تولید بالا و قابلیت قالبسازی برای بسیاری از محصولات است.
مصرفکنندگان بعد از استفاده با کیسههای PVA
خود چه باید بکنند؟
والنتینو: تا زمانی که کیسههای PVA
با آب تماس نداشته باشند، میتوان آنها را بارها و بارها استفاده کرد. برای دور ریختن آنها، میتوان آنها را در سینک شستشو داد، به سمت بازیافت مواد نفتی هدایت کرد یا به محل دفن زباله فرستاد. در خاک مرطوب و شیرابه به سرعت حل شده و به کربن دی اکسید و آب تبدیل میشود. آنها سمی نیستند.
آیا محصولات دیگری به غیر از کیسههای مواد غذایی را نیز تولید میکنید؟
والنتینو: ما کیسههای PVA
را در هر اندازه و شکلی ارائه میدهیم. فیلم بستهبندی PVA؛ الیاف PVA، که شبیه پنبه است؛ PVA ما همچنین میتواند تزریق یا با اکستروژن قالبگیری شود. ما روی کیسهها تمرکز میکنیم زیرا لاکپشتهای دریایی و دیگر حیوانات دریایی هنگام خوردن کیسههای پلاستیکی میمیرند. کیسههای PVA توسط FDA برای مصرف انسان تأیید شده و با خیال راحت از دستگاه گوارش حیوانات دریایی عبور میکند.
همچنین، بسیاری از ایالتهای آمریکا استفاده از کیسههای کاغذی که ممکن است از مواد شیمیایی و چسبهای سمی استفاده کنند، که برای محیط زیست مفید نیستند را الزامآور کردهاند.
با این حال انتظار می رود ، در اینده ای نه چندان دور و با استفاده از جدیدترین امکانات در دست ،بتوانیم زندگی سالم تری را تجربه کنیم
